Αφού γνωριστήκαμε αρκετά καλά και μάθαμε τα ονόματα των φίλων μας, έπρεπε να αναγνωρίζουμε και το όνομά μας. Τα σαΐνια μας δεν δυσκολεύτηκαν καθόλου στο να το εντοπίζουν αμέσως.

Πώς βρήκε ο καθένας το όνομά του; Απίστευτο. Ένα πρωΐ ακούσαμε να έρχεται ένα αεροπλάνο στην τάξη και προς μεγάλη μας έκπληξη προσγειώθηκε στην παρεούλα. Όταν άνοιξε τις πόρτες του είδαμε ότι είχε μέσα τις δικές μας φωτογραφίες και τη βαλίτσα του καθενός. Το κάθε παιδί “έβγαινε” από το αεροπλάνο έπαιρνε τη φωτογραφία και τη βαλίτσα του η οποία έγραφε το όνομά του (Κόκκινο όνομα). Για καλή μας τύχη οι κυρίες μας είχαν δώσει ξυλάκια με το όνομά μας γραμμένο πάνω σ’ αυτά. Βρήκαμε εύκολα την κόκκινη βαλίτσα και μετά περπατήσαμε λίγο και φθάσαμε στη χώρα των ονομάτων. Εκεί ήταν μια λιμνούλα και εντελώς τυχαία βρήκαμε τα δικά μας ονόματα. Ο καθένας ψάρεψε το δικό του και για να μην ξαναπέσει στο νερό το κολλήσαμε δίπλα στη φωτογραφία μας. Από τότε έμεινε εκεί. Δεν κουνήθηκε καθόλου.

Παίξαμε και με μπαλόνια που έγραφαν το όνομά μας.

Στη συνέχεια ανασυνθέσαμε το όνομά μας